ΒΡΙΣΚΕΣΤΕ ΕΔΩ: ΑΡΧΙΚΗ ΕΚΔΟΣΕΙΣ / MEDIA ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ Πήγαινε τώρα, είσαι ελεύθερος, μπορείς να φύγεις...

Πήγαινε τώρα, είσαι ελεύθερος, μπορείς να φύγεις...

Μου είπαν "πήγαινε τώρα, είσαι ελεύθερος, μπορείς να φύγεις. Κατέβα κάτω και φύγε..." Πρώτα πήγα προς τη θάλασσα. Έκατσα εκεί για λίγη ώρα. Να με χτυπήσει ο αέρας. Πάνε πολλοί μήνες από τότε που έχω να δω θάλασσα. Μετά δεν ήξερα που να πάω. Ξαναγύρισα.

"Παιδιά, δεν ξέρω τίποτα σ´αυτό το μέρος, δεν ξέρω που είμαι, δεν ξέρω πως να φύγω. Δεν έχω και χρήματα..." Κοιταχτήκανε. Ο ένας φρουρός κατέβηκε μαζί μου και μου έδειξε το δρόμο. Έβγαλε από την τσέπη του ένα τσαλακωμένο πεντόευρο και ένα κέρμα και μου το έδωσε. Σύνολο εφτά ευρώ. Πήγα στο σταθμό. Η γυναίκα στο γκισέ μου έβγαλε το οικονομικό εισιτήριο. Έφτασα στην Αθήνα πριν νυχτώσει. 

Πάνε είκοσι μήνες που είμαι μακριά. Όλα μου φαίνονται άγνωστα, δύσκολα. Μερικές φορές δε μπορώ να αναπνεύσω. Ο αέρας μου φαίνεται βαρύς. Το ίδιο ακριβώς ένιωθα και στη φυλακή μερικές φορές. Δεν ξέρω τί να κάνω. Θέλω να φύγω από δω. Να είμαι αλλού.

Ξεκίνησα για το Βέλγιο, τουλάχιστον εκεί έχω συγγενείς, μιλάω τη γλώσσα. Οι γονείς μου δε ζουν. Φύγαμε πολλοί από το μέρος που γεννήθηκα, κοντά στην Κινσάσα. Είμαι Τούτσι, φύγαμε πολλοί Τούτσι. Δε γινόταν να μείνουμε εκεί. Οι διακινητές μας είπαν να μην πούμε ότι είμαστε από το Κονγκό, δεν πιάνει πια, να λέμε ότι είμαστε Σομαλοί. Αν ήξερα πως θα ήταν, δεν ξέρω τί θα είχα κάνει.

Και τώρα; Τώρα τί θα κάνω;

 

Sample image

Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής ΒίαςEuropean Council on Refugees and ExilesEuropean Network on StatelessnessSeperated Children in Europe ProgrammeEuro-Mediterranean Human Rights Network

Επικοινωνία

Newsletter