Να μην αποκτηνωθούμε!

Να μην αποκτηνωθούμε!

14/12/2012

Του Πάνου Χριστοδούλου*

Μία από τις πιο αποτρόπαιες πρακτικές καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η χρήση σεξουαλικής βίας σε ένοπλες συγκρούσεις, είναι αμφίβολο κατά πόσο μπορεί να συγκινήσει και να κινητοποιήσει την κοινή γνώμη στην Ελλάδα των μύριων προβλημάτων. Σε μια περίοδο, όπου η χώρα μαστίζεται από κρίση οικονομική αλλά και αξιών, η ξενοφοβία και ο ρατσισμός έχουν αυξηθεί ραγδαία και επιπλέον η κοινωνία έχει συνηθίσει και σε κάποιες περιπτώσεις δικαιολογήσει ή και υιοθετήσει τη βία, φαντάζει δυστυχώς πολυτέλεια να μιλάς για θύματα σεξουαλικής βίας σε ένοπλες συγκρούσεις, ειδικά όταν τα θύματα βρίσκονται μακριά από εμάς.

 

Τι γίνεται όμως όταν κάποια από τα θύματα βρεθούν στην Ελλάδα;

Στις περίεργες ημέρες που διανύουμε, φοβάμαι ότι η απάντηση μεγάλης μερίδας κόσμου θα είναι περίπου έτσι διατυπωμένη: "Μαζί τους θα ασχοληθούμε; Με τους Έλληνες πότε θα ασχοληθούμε; Πόσους ακόμη ξένους να χωρέσει ο τόπος; Φτάνει! Δεν είναι ευπρόσδεκτοι πια οι ξένοι εδώ!"

Όμως οι ξένοι είναι εδώ! Και ανάμεσά τους βρίσκονται και άτομα που βίωσαν στη χώρα τους ένοπλες συγκρούσεις, που υπέφεραν και υπέστησαν σεξουαλική βία κατά τη διάρκειά τους. Η Ν.Φ., αφού στη χώρα της έζησε την κτηνωδία υποφέροντας συνεχόμενους βιασμούς στρατιωτών (από τους οποίους μάλιστα απέκτησε και ένα παιδί), αφού με το παιδί της έπεσε θύμα εκμετάλλευσης κυκλωμάτων στην προσπάθειά της να εγκαταλείψει τη χώρα της, κατάφερε να φτάσει στην Ελλάδα ζητώντας από τις ελληνικές αρχές προστασία.

Πως αντιμετώπισαν οι ελληνικές αρχές την περίπτωσή της; Απλώς έκλεισαν τα μάτια. Δεν της προσφέρθηκε στέγαση, ούτε κάποια ψυχολογική και κοινωνική υποστήριξη, καθώς δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός εντοπισμού και συνδρομής ευάλωτων περιπτώσεων. Χωρίς το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και την πίεση που άσκησε για την περίπτωσή της, δεν θα μπορούσε η γυναίκα αυτή να έχει την ελάχιστη στήριξη αλλά ούτε καν να τηρηθούν ακόμη και τα αυτονόητα: να δοθεί προτεραιότητα στην εξέταση του αιτήματός της για διεθνή προστασία, να έχει τη σχετική συνέντευξη με γυναίκα αστυνομικό και γυναίκα διερμηνέα.

Όμως ακόμη και αυτή η στήριξη δεν είναι αρκετή. Η Ν.Φ., σχεδόν ένα χρόνο μετά τη συνέντευξη με τις ελληνικές αρχές παραμένει χωρίς απάντηση και συνεπώς είναι στην ουσία απροστάτευτη και έρμαιο εκμετάλλευσης. Αν και εμείς, ως κοινωνία κλείσουμε τα μάτια σε αυτή την κατάσταση ή αν συμφωνήσουμε με τη στάση μας ότι η Ν.Φ. δεν είναι ευπρόσδεκτη εδώ, τότε δυστυχώς την υποβάλλουμε σε μία νέα κτηνωδία, όπου πλέον τα κτήνη είμαστε εμείς. Ας μην αφήσουμε κάτι τέτοιο να συμβεί. Ενώστε τη φωνή σας μαζί μας και βοηθήστε μας να συνδράμουμε την Ν.Φ. αλλά και όλους τους πρόσφυγες.


 

* Ο Πάνος Χριστοδούλου είναι διευθυντής του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ). Το άρθρο του αυτό δημοσιεύτηκε στο μπλογκ του Βρετανού Πρέσβη Δρ Ντέιβιντ Λάντσμαν, το οποίο φιλοξένησε μία σειρά αναρτήσεων από ακαδημαϊκούς, δημοσιογράφους και εκπροσώπους θεσμικών φορέων, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας του Βρετανού Υπουργού Εξωτερικών κατά της άσκησης σεξουαλική βίας σε ένοπλες συγκρούσεις. Δείτε περισσότερα στο: http://blogs.in.gr/blogger/post/?aid=1231227269

 

Αναφορα Δρασης

90% Παροχες προς προσφυγες
10% Δοικητικα εξοδα

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

 

Follow us

Copyright: © Greek Council for Refugees 2017-2019