Ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης εξηγεί όσα δεν μας λέει κανείς.

Λέξεις: Λευτέρης Παπαγιαννάκης

Με αφορμή μια τροπολογία σε ψήφισμα σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές του Προϋπολογισμού της ΕΕ 2024 της Επιτροπής Προϋπολογισμών (BUDG) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ξέσπασε μια, ομολογουμένως, έντονη και φορτισμένη πολιτική αντιπαράθεση για τον φράχτη στον Έβρο.

Αν και το θέμα είναι απολύτως επίκαιρο, τα στοιχεία όπως παρουσιάζονται στη δημόσια συζήτηση δεν είναι ακριβή και εξηγούμαι:

1. Η ΕΕ δεν χρηματοδοτεί φράχτες αφού σύμφωνα με την Επιτροπή είναι αναποτελεσματικό μέσο για την διαχείριση των συνόρων

2. Την εν λόγω τροπολογία κατέθεσαν 4 πολιτικές ομάδες (Ευρωσοσιαλιστές, Πράσινοι, Renew, Αριστερά) και όχι μόνο ο Δ. Παπαδημούλης. Η τροπολογία επί της ουσίας ζητά από την Επιτροπή να τηρήσει την δέσμευση της ΕΕ για μη χρηματοδότηση φραχτών στο πλαίσιο του προϋπολογισμού της. Δεν ζητάει δηλαδή τίποτα παραπάνω από το να τηρηθούν αυτά που ισχύουν.

3. Την τροπολογία ψήφισαν και 11 μέλη του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), όπου ανήκει και η Νέα Δημοκρατία.

Παρόλα αυτά έχει σημασία να δούμε πολιτικά το ζήτημα που προέκυψε. Με την ψήφιση της τροπολογίας αυτή η BUDG ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συνεχίσει να αρνείται την χρηματοδότηση φραχτών και τοίχων αφού, όπως αναφέρει στην τροπολογία, ανησυχεί για την ερμηνεία των συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της 9/2/2023.

Να θυμίσουμε ότι στα συμπεράσματα καλούνταν η Ευρωπαική Επιτροπή “να κινητοποιήσει αμέσως σημαντικά ενωσιακά κονδύλια και μέσα για τη στήριξη των κρατών μελών στην ενίσχυση των ικανοτήτων και των υποδομών προστασίας των συνόρων, των μέσων επιτήρησης, συμπεριλαμβανομένης της εναέριας επιτήρησης, και του εξοπλισμού. Εν προκειμένω, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καλεί την Επιτροπή να οριστικοποιήσει γρήγορα την ευρωπαϊκή στρατηγική για την ολοκληρωμένη διαχείριση των συνόρων·” 

Πολλά Κράτη Μέλη ερμηνεύουν αυτή την παράγραφο ως αποδοχή της χρηματοδότησης φραχτών και τοίχων που η Επιτροπή έχει διαψεύσει εκ νέου. Βέβαια υπάρχει μια υποκρισία εδώ αφού ουσιαστικά η Σύνοδος Κορυφής ζητά την χρηματοδότηση πολλών άλλων μέσων διαχείρισης συνόρων, ώστε οι εθνικοί πόροι να χρησιμοποιηθούν για φράχτες.

Ας μου επιτραπεί και μια ακόμα παρατήρηση. Ο Δ. Παπαδημούλης παρουσιάζει την υιοθέτηση της τροπολογίας ως χαστούκι για την κυβέρνηση και η κυβέρνηση με την σειρά της κατηγορεί τον ευρωβουλευτή για μπλοκάρισμα ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και επιστροφή στη λογική των “ανοιχτών συνόρων”. Ούτε το ένα είναι είναι σωστό ούτε το άλλο. Το σημαντικό πολιτικό συμπέρασμα, κατά τη γνώμη μου, είναι ότι μέλη του ΕΛΚ επιβεβαίωσαν μέσω του ψηφίσματος αυτού ότι ο προϋπολογισμός της ΕΕ δεν πρέπει να χρηματοδοτεί φράχτες.

*O Λευτέρης Παπαγιαννάκης είναι Διευθυντής του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες. .

Πηγή: https://parallaximag.gr/parallax-view/ti-pragmatika-symvainei-me-to-frachti-toy-evroy

Athens, 28 March 2023: On 17 March, the Greek Council for Refugees (GCR) and the Hellenic League for Human Rights (HLHR) sent a joint letter to the UN High Commissioner for Human Rights, the UN Special Rapporteur on the situation of human rights defenders, the UN Special Rapporteur on the rights of migrants, the Commissioner for Human Rights of the Council of Europe and the European Commissioner for Migration and Home Affairs.

In their letter, the organisations highlight the long-standing nature of reported pushbacks incidents at the country's borders. Yet they stress that in recent years there has been a paradigm shift vis-à-vis the management of refugee and migrant arrivals, which has led to an exponential increase in the number of relevant complaints.

The Ministry of Migration & Asylum must immediately comply with the legislation in force and EU law.

Two new Decisions issued on 17 March 2023 by the Administrative Court of First Instance of Athens (AP 721/2023 and AP 741/2023) reaffirm that the submission of an application for scheduling the asylum application registration on the online platform operated by the Ministry of Migration & Asylum, establishes the status of a person as an asylum seeker, despite the contrary practice that the Ministry still applies, in complete contradiction with national, European and international legislation, as well as the now emerging national jurisprudence.

The cases, supported by the Greek Council for Refugees (GCR), concern Afghan citizens who, despite having submitted an application for the registration of their asylum request to the online platform of the Ministry of Migration & Asylum and awaited the date given by the Ministry to complete the registration of their asylum request, were arrested and detained, in violation of the legislation in force. In these two cases, their arbitrary arrest and detention hindered them from going to the Malakasa RIC to complete the filing of their application for international protection.

We, the undersigned, 16 organisations, members of the Child’s Rights Advocacy Network, working to support asylum-seeking and refugee children in Greece, wish to express our concerns about the proposed provisions for unaccompanied and separated children in a newly proposed Immigration Code and call on Greek authorities to reconsider Article 162 of this Code and amend it so that and updated version  covers the serious legal gap currently facing unaccompanied children and ensures the rights of all unaccompanied children in practice, including once they have reached adulthood, or will soon reach adulthood, which is currently not the case.

 

Last week, we were both alarmed and disappointed to see that the newly proposed Immigration Code was suddenly published for an unrealistically short period of public consultation on 7 to 14 March 2023, without sufficient time provided for meaningful review and recommendations to ensure it aligns with what is best for unaccompanied children or that it addresses the significant gaps in legal status these children continue to face in Greece.

 

We are compelled to express our collective concern regarding not only the insufficient consultation provided, but also the content of the proposed new code, which does not offer solutions for the vast majority of unaccompanied children who remain outside the asylum system. Instead, the proposal seems set to create even more challenges for these children, increasing their barriers to gaining legal status in the country.

 

This comes despite the explicit commitment we received from the Deputy Minister of  Migration and Asylum, Ms. Sofia Voultepsi, during the event "Children without documents, children at risk. Until when?" organized on July 12, 2022 by members of the Child Rights Advocacy Network. Both at that time and since, the Deputy Minister stated that there was a "clear political will" to address the gap in the legal status faced by unaccompanied migrant children in the country, before and after they reach adulthood.

 

And, yet the criteria stipulated in the new regulation of how adult citizens from third countries or stateless persons who entered Greece as unaccompanied minors can obtain a ten-year residence permit fail to reflect the reality on the ground.

 

With this legislative initiative, an important opportunity is lost; that of protecting and acknowledging unaccompanied and separated children who ultimately remain outside the asylum system. Absolutely no provision is included in the proposed bill for unaccompanied children whose request for international protection is rejected while they are minors. This is contrary to the best interests of the child, which should guide the decisions of all public authorities, but also contrary to public statements by these same relevant authorities. As a result, unaccompanied children are once again left without legal documents and exposed to all forms of exploitation, without substantial access to protection, health benefits or education.

 

As for unaccompanied children who become adults while in Greece, in order to receive the ten-year residence permit, the new Code requires them to have a permanent authorisation of stay in the country, i.e. a permanent residence permit. But, if these unaccompanied children who have just come of age had already secured such an authorisation, they would not even need the legislative intervention introduced by this article in the first place. This, in fact, despite the Prime Minister's own statement on January 17, 2023 that "unaccompanied children turning 18 that have completed three (3) years of education should rightfully be given the possibility to remain in the country and  to join the Greek state if they so wished."

 

However, in addition to requiring that they already have a permanent residency permit, and already successfully completed at least three (3) grades of the Greek formal education, the potential beneficiaries of the ten-year residence permit must also have been accepted at either a Vocational Apprenticeship School of the Public Employment Service, a Vocational Training School, or a higher educational establishment.

 

This last requirement that they must have obtained admission to one of the above schools is particularly onerous since only a very limited number of unaccompanied minors who have reached adulthood can meet this condition. After all, experience in the field has shown us that, for unaccompanied children, even a 3-year "successful" attendance at the Greek school is a significant challenge. This is due to systemic and chronic issues impeding the effective inclusion of children with a migrant/refugee background in the Greek school system, causing a student population of "two speeds".

 

Finally, we wonder why the second-generation children will now be left without a residency permit (see paragraph b of the above article). Previously, they were able to obtain one with the provisions of Law 4251/2014 regardless of their parents' status, as long as they had established strong ties with the country (birth in Greece, school attendance, etc.).

 

The signatory organizations of the Children's Rights Advocacy Network believe that a special residence permit should be granted to unaccompanied children solely based on the fact that they are children and that they are transitioning to adulthood, aiming to safeguard the best interest of each unaccompanied child in the country.

 

 

 

THE CO-SIGNING ORGANISATIONS

 

  1. ARSIS Association for the Social Support of Youth
  2. Better Days Greece
  3. ΕLIX
  4. Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity
  5. Greek Council for Refugees
  6. The HOME Project
  7. HumanRights360
  8. International Rescue Committee (IRC) Hellas
  9. INTERSOS Hellas
  10. Lighthouse Relief
  11. Mobile Info Team
  12. Network for Children’s Rights
  13. Safe Passage
  14. Schedia (Raft) -Center for Artistic and Pedagogical Training
  15. SolidarityNow
  16. Terre des hommes Hellas

Pushbacks and intimidation of human rights defenders are a systematic part of an unofficial but carefully planned migration and border policy

A new report by the Greek Council for Refugees (GCR) documents extreme violence against people seeking asylum at Europe’s external border. Pushbacks of refugees to Turkey are widespread, and involve humiliation, illegal detention, intimidation, physical and sexual violence, and arbitrary confiscation of personal belongings.

Pushback cases before ECtHR and/or Greek Public Prosecutor

This report contributes to an existing body of extensive evidence of the Greek state’s illegal pushbacks practice, by providing particularly detailed descriptions of 11 pushback cases at the Evros border region and the Aegean islands, and 2 cases of pullbacks by the Turkish authorities in Evros.

Illegal detention in official and unofficial detention sites

In all cases detailed in the report, asylum seekers were arbitrarily held in official or unofficial detention sites, for periods ranging from a few hours to a full day before eventually being pushed back. In three cases, people identified their place of detention as the Neo Cheimonio Border Guard Station.

Sexual Violence

In all the reported cases, asylum seekers were subjected to strip search during their unofficial detention. In at least three cases, people reported incidents of sexual violence, ranging from humiliation to sexual assault and rape.


Pushback of two Palestinian recognized refugees

In June 2022, two Palestinians recognised by the Greek authorities as refugees and legally residing in the island of Kos were illegally apprehended in the middle of the street. They were brought to a small storage room with other people, body searched and then raped. Twelve hours later, the guards tied their legs, put them in a van and boarded them in a boat. They threw them in the sea on a half-deflated raft until the Turkish coast guard rescued them.

Criminalization of legal aid organizations

Evidence from the report also shows how human rights defenders supporting refugees, including NGOs like the Greek Council for Refugees, are increasingly intimidated and obstructed in their work by the Greek authorities. Instead of stopping these rights violations, the Greek government is targeting those who support refugees, framing them as enemies of the state and smugglers in an attempt to silence them and hinder their human rights work.

Alkistis Agrafioti Chatzigianni, Advocacy Officer at the Greek Council for Refugees, said:

“This research shows that unless the EU and Greek authorities finally put an end to these illegal border policies, they will only become more violent and widespread. The government must immediately cease all violations at its borders and allow human rights defenders to do their important work of supporting people seeking asylum.”

Kleio Nikolopoulou, Advocacy Officer at the Greek Council for Refugees, said:

“Pushbacks and border violence have become the rule rather than the exception in Greece. They are an unacceptable symptom of a broken European asylum policy and what is even more alarming is the EU standing by as these rights violations become a common trend throughout European borders. The EU needs to put in place a migration system that upholds asylum rights.”

Notes to editors

Alkistis Agrafioti Chatzigianni and Kleio Nikolopoulou are available for interview and comment.

Link to the Report.

Link to the Executive Summary.

GCR is calling for the EU and European countries to work together to create an asylum system that works. We want the EU to:

  • Take disciplinary action and launch infringement proceedings against the Greek state for well-documented, long-term, and systematic breaches of international and EU law in its treatment of asylum seekers, including during the conduct of pushback operations.
  • Increase transparency and scrutiny over the Greek authorities’ use of EU funds for migration management purposes, to ensure that EU funds are not being misused to fund operations that endanger migrants and refugees or violate EU law.
  • Stop striking up dubious migration deals with non-EU countries to outsource the EU’s responsibility for people seeking safety.
  • Recognize the shrinking civic space in Greece and the dangerous trend of criminalization of HRDs at EU’s external borders.

 

We call the Greek Government and the Greek judicial authorities to:

 

  • Stop the illegal pushback operations and not remove asylum seekers and recognized refugees from Greek territory.
  • Initiate criminal investigations bringing to justice those accountable for the criminal offences committed against the asylum seekers during the pushback operations.
  • Ensure that human rights defenders and civil society organizations can operate without undue interference and legal representatives of asylum seekers can provide legal assistance without hindrance.

 


Contact information

GCR Communications Officer I Kostas Vlachopoulos: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Η ΕΕ μοιάζει να κάνει σχεδιασμούς μέσα σε μια φούσκα, αποκομμένη από την παγκόσμια πραγματικότητα και εντέλει χωρίς να αντιλαμβάνεται τον ρόλο και την ευθύνη της εντός του πλαισίου των παγκόσμιων εξελίξεων.

Σπύρος - Βλαντ Οικονόμου*


Την Πέμπτη 19 Ιανουαρίου, η επίτροπος Μετανάστευσης και Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ιλβα Γιόχανσον, εκφώνησε ομιλία στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, στο πλαίσιο συζήτησης για την ποινικοποίηση της ανθρωπιστικής βοήθειας.[1]

Η ομιλία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την τρέχουσα ελληνική πραγματικότητα, όπου η διαχείριση του προσφυγικού-μεταναστευτικού έχει καταλήξει σχεδόν ταυτόσημη, στον δημόσιο λόγο, με ζητήματα ασφάλειας και προστασίας των συνόρων και το μέτρο σύγκρισης της επιτυχίας συνώνυμο με τη μείωση στις αφίξεις προσφύγων και μεταναστών.

 

Ο πρώτος λόγος είναι η αυξανόμενη και συστηματική δυσφήμηση, συχνά με όρους που θολώνουν τα νερά μεταξύ κριτικής και απλής συκοφαντίας, του έργου οργανώσεων και ακτιβιστών της κοινωνίας των πολιτών, με ενεργή συνεισφορά στο πεδίο της έρευνας και διάσωσης στη θάλασσα, αλλά και ευρύτερα, στην παροχή βοήθειας σε πρόσφυγες και μετανάστες στα σύνορα της χώρας και στην ανάδειξη των συστηματικά καταγγελλόμενων από διεθνείς φορείς και εποπτικά όργανα επαναπροωθήσεων.

 

The Greek Council for Refugees (GCR) and the European Council on Refugees and Exiles (ECRE) cordially invite you to a public debate on Friday, 3 February 2023 at 16.00, at the Ionic Centre 11 Lysiou str., Athens - Plaka, 10556.

Subject: “The concept of “Instrumentalisation” in Migration Management and derogations from asylum rules and standards: fundamental rights and rule of law considerations” 

The event will be joined by distinguished speakers, including public officials, members of independent authorities, academics and representatives of international organisations and of civil society.

For the detailed agenda of the event and related information see here.

For registration, please contact Mrs Mania Driva at +30 210 3800990 (101) or at This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

For those wishing to attend online, please register here

This project has been supported by the European Programme for Integration and Migration (EPIM), a collaborative initiative of the Network of European Foundations (NEF). The sole responsibility for the project lies with the organiser(s) and the content may not necessarily reflect the positions of EPIM, NEF or EPIM’s Partner Foundations.

Η υπόθεση των 38 του Έβρου όπως έχει γίνει γνωστή, προκαλεί από τον Αύγουστο πολιτικά πάθη και διαξιφισμούς. Η τελευταία εξέλιξη, η οποία και αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον, είναι η δημοσιοποίηση από το περιοδικό Spiegel του αποτελέσματος της εσωτερικής έρευνας σε σχέση με την υπόθεση και τη διαδικασία που το ίδιο ακολούθησε για το ρεπορτάζ. Η τοποθέτηση του περιοδικού χρησιμοποιείται, κυρίως, από την κυβέρνηση, ως ακλόνητη απόδειξη για το ότι ο θάνατος ενός 5χρονου παιδιού ήταν fake news.

Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες της υπόθεσης, αφού πλέον βρίσκεται ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και αφορά την Ελλάδα και την Τουρκία, ούτε θα μπω στην αντιπαράθεση για το τι λέει το περιοδικό και εάν πράγματι ζητάει συγγνώμη, όπως κάποιοι υποστηρίζουν. Δεν μπορώ όμως να μην αναφερθώ στα σημεία του δημοσιεύματος ότι καταγράφεται η πρακτική των pushback από τις ελληνικές αρχές στον Έβρο, ότι η νησίδα όπου βρέθηκαν οι πρόσφυγες ήταν και ελληνική, σύμφωνα εξάλλου με το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ότι ο ισχυρισμός των ελληνικών αρχών ότι δεν μπορούσαν να τους εντοπίσουν δεν ακούγεται πιστευτός, ενώ το επιχείρημα ότι δεν μπορούσαν να τους διασώσουν επειδή μέρος της νησίδας είναι τουρκική ακούγεται κυνικό.  

 

Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

 

Από την πλευρά της κυβέρνησης, η υπόθεση χρησιμοποιείται ως μέσο πολιτικής αντιπαράθεσης, ενώ αποσιωπάται η πιο σημαντική πτυχή, αυτή της παράνομης πρακτικής των άτυπων και αναγκαστικών επιστροφών (pushback). Η υπόθεση των 38, όπως και δεκάδες άλλες στα ευρωπαϊκά σύνορα, είναι μια υπόθεση pushback και ως τέτοια έχει πάει και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Στην υπόθεση αυτή, το Δικαστήριο χορήγησε στους πρόσφυγες ασφαλιστικά μέτρα υποδεικνύοντας στην Ελλάδα να μην τους απομακρύνει από την χώρα και να τους εξασφαλίσει τροφή, νερό, περίθαλψη και πρόσβαση στο άσυλο.

Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται και φυσικά δεν ήταν και η τελευταία αφού το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έδωσε πριν μερικές ημέρες πάλι ασφαλιστικά μέτρα και μάλιστα για πρόσφυγες που ήταν στην ίδια νησίδα με τους 38.

Οι διαδικασίες αυτές είναι πάντα σε γνώση των αρμόδιων αρχών (δικαστικές, αστυνομικές κτλ) από την αρχή και όλες οι οργανώσεις που ασχολούνται με αυτό το ευαίσθητο ανθρωπιστικό ζήτημα ακολουθούν τις ίδιες.

Το ζήτημα των pushbacks έχει φέρει την Ελλάδα σε δύσκολη θέση και διεθνείς οργανισμοί (Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης, Συμβούλιο της Ευρώπης), διεθνείς οργανώσεις και διεθνή μέσα έχουν ζητήσει κατ’ επανάληψη να μπει τέλος στην παράνομη αυτή πρακτική.

Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας κατά της Απάτης (OLAF) αναφέρει ξεκάθαρα ότι υπάρχει βίντεο με σκάφος του Λιμενικού να προχωρά σε επαναπροώθηση βάρκας. Το βίντεο τραβήχτηκε από αεροσκάφος επιτήρησης της Frontex κατά τη διάρκεια επιχείρησης.

 

Οι εχθροί της χώρας

 

Στην Ελλάδα πολλές ελληνικές και ξένες ΜΚΟ έχουν αναδείξει το ζήτημα και έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της προσοχής της κυβέρνησης, η οποία τις στοχοποιεί μέσω διχαστικού και τοξικού λόγου. Το επιχείρημα που συχνά χρησιμοποιείται είναι ότι οι οργανώσεις επί της ουσίας “παίζουν” το παιχνίδι της Τουρκίας, η οποία εργαλειοποιεί τους πρόσφυγες με σκοπό να διασύρει την Ελλάδα στο πλαίσιο των ελληνοτουρκικών διαφορών αλλά και της ευρύτερη γεωπολιτικής πραγματικότητας της περιοχής.

Η Τουρκία πράγματι χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες ως πιόνι στην αναθεωρητική της πολιτική στην περιοχή και αυτό δεν πρέπει να το αγνοούμε. Ταυτόχρονα, όμως, δεν μπορεί αυτό να είναι δικαιολογία για τον μη σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Ελλάδα δυστυχώς κάνει ακριβώς αυτό, ειδικά μετά τα γεγονότα του Μαρτίου 2020 στον Έβρο και την ανάδειξη της χώρας από την ΕΕ σε “ασπίδα της Ευρώπης”. Όσοι προσπαθούν να αναδείξουν τις παραβιάσεις αυτές αντιμετωπίζονται ως εχθροί της χώρας.

Έτσι η ελληνική κυβέρνηση δεν βλέπει με καλό μάτι όσους αναδεικνύουν παράνομες πρακτικές που διασύρουν την χώρα, όπως οι παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων των προσφύγων. Το επιχείρημα αυτό γεννά κάποια εύλογα ερωτήματα και θα χρησιμοποιήσω ένα πολύ συγκεκριμένο παράδειγμα, όπου η χώρα διασύρθηκε με ευθύνη των θεσμών της και δεν υπήρξαν οι ανάλογες αντιδράσεις. Το 2022 και μετά από 8 χρόνια η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τον θάνατο 11 προσφύγων στο Φαρμακονήσι το 2014. Πιο συγκεκριμένα το Δικαστήριο αναγνώρισε την ευθύνη των ελληνικών αρχών για τον θάνατο των 11 προσφύγων αλλά και για το γεγονός ότι η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης δεν ήταν η δέουσα. Εκείνη την εποχή, κυβερνητικοί παράγοντες μίλαγαν για ψέματα και τόνιζαν ότι η Ελλάδα τα έκανε όλα σωστά. Μετά την καταδίκη της χώρας κανείς δεν ζήτησε εξηγήσεις από τα στελέχη της τότε κυβέρνησης.

 

Απολογίες και ευθύνες

 

Επομένως μοιάζει εξαιρετικά προβληματικό στην παρούσα συγκυρία να ζητούνται απολογίες και ευθύνες από ανθρωπιστικές οργανώσεις που κάνουν αυτό που προβλέπει το καταστατικό τους στο πλαίσιο της διεθνούς νομιμότητας και της υπεράσπισης του Κράτους Δικαίου.

Η συζήτηση σχετικά με το Κράτος Δικαίου στην ΕΕ, ειδικά στο πλαίσιο του Προσφυγικού έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις, ειδικά από το 2015 και μετά, όταν αυτό που ονομάστηκε “προσφυγική κρίση” οδήγησε πολλά κράτη μέλη να λάβουν μέτρα που παραβιάζουν κατάφωρα βασικούς κανόνες του Κράτους Δικαίου. Εφτά χρόνια μετά ακόμα χρησιμοποιείται η “κρίση” για να εφαρμόζονται παράνομες πρακτικές και να προωθούνται πολιτικές ασύμβατες με το ενωσιακό κεκτημένο, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το Νέο Σύμφωνο για την Μετανάστευση και το Άσυλο. 

Η σκόπιμη συγκέντρωση της πληροφορίας στο θάνατο ενός πεντάχρονου παιδιού, και μάλιστα με τέτοιους όρους είναι λυπηρή και πρέπει να την αναγνωρίσουμε ως ήττα. Όλων μας.

 


 

Λευτέρης Παπαγιαννάκης

Ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης είναι διευθυντής του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες

Πηγή: Η υπόθεση των 38 του Έβρου είναι μια ακόμα υπόθεση pushback

The new issue of the Greek Asylum Case Law Report released today provides excerpts from 120 decisions by Administrative Courts, Civil Courts, the Independent Appeals Committees and the Asylum Service, almost exclusively issued in the second half of 2022.

 

In addition to the Greek Council for Refugees (GCR), HIAS Greece and Refugee Support Aegean (RSA), Issue 2/2022 of Greek Asylum Case Law Report received contributions from civil society organisations METAdrasi, Fenix Humanitarian Legal Aid, Equal Rights Beyond Borders, The HOME Project and I Have Rights, as well as an increasing number of lawyers of the Legal Aid Registry of the Asylum Service, selected from their respective casework.

 

This issue covers topics such as the interpretation of the “safe third country” concept, evidence assessment and refugee status determination, the concept of “safe country of origin”, procedural safeguards in the asylum procedure, the workings of administrative appeals and of judicial protection of asylum seekers, the right to family reunification, as well as immigration detention.

 

In its first year of operation, the Greek Asylum Case Law Report has delivered three volumes and a total of 325 asylum cases from courts, Independent Appeals Committees and the Asylum Service.

 

You can access Issue 2/2022 of the Greek Asylum Case Law Report (in Greek) here.

 

Greek Council for Refugees (GCR)

HIAS Greece

Refugee Support Aegean (RSA)

 

Our Efficiency

  • 90% Program Services
  • 10% Management